ღირსი ეფრემ კატუნაკელი - მორჩილების შესახებ

ღირსი ეფრემ კატუნაკელი - მორჩილების შესახებ

მამა ეფრემი:
"სამნი ვიყავით ერთ სახლში, პატარა სკიტში ათონის მთაზე. მამა პროკოპი თავის ხელსაქმეს აკეთებდა, ხის ბეჭდებს, რომლებსაც სეფისკვერებისთვის იყენებენ.
მე სხვა ოთახში ვიყავი და მეც ჩემი საქმით ვიყავი დაკავებული. ღუმლის თავზე დავდგი წყლით სავსე ქოთანი, რომელშიც ამ ხის ბეჭდებს ვდებდით. წყალი უნდა იყოს თბილი, რომ ბეჭედმა შეიწოვოს და დარბილდეს. მშრალით ვერ იმუშავებ, ვერ აღბეჭდავ ასოებს პურზე.
სხვა ტაფაც მედო ღუმელზე, რომელშიც ბოსტნეულს ვამზადებდი. ოთახში ვიყავი და ამავდროულად ვლოცულობდი. ვგულისხმობ, რომ მადლის მდგომარეობაში ვიყავი... მამა პროკოპიმ მითხრა: „მამაო, ცეცხლი გამოირთო.“ საჭმლის მოსამზადებელი ცეცხლი იგულისხმა.
საკუთარი გამოცდილებიდან ვიცი, რომ მადლის მდგომარეობაში შეიძლება იყო ხუთი წუთი! შეიძლება იყო 1 საათი! 2 საათი! 3 საათი! ამაზე მეტი არ გამომიცდია. ჩვენი სულიერი მამა, იოსებ ისიხასტი, გვეუბნებოდა, რომ ამ მდგომარეობაში კაცს მხოლოდ 3 საათი შეუძლია რომ იყოს.
კითვა: -მამაო, რას გულისხმობთ „მადლის მდგომარეობაში“?
ვგულისხმობ ლოცვას, რომელიც მადლითაა სავსე, როდესაც შენი გონება უკვე აღარ დაფრინავს აქეთ-იქით. ამას გეუბნებით პირადი გამოცდილებიდან.
მე ჩემს თავს ვუთხარი: „ახლა მადლით სავსე ლოცვით მდგომარეობაში ვარ, ვიცი, რომ ეს 5, 10 ან 15 წუთზე მეტი არ გაგრძელდება... ჯობია ახლა მადლით დავტკბე და როდესაც ლოცვა შესუსტდება, და საბოლოოდ გაჩერდება, მაშინ წავალ და ავანთებ ცეცხლს თავიდან.“ ეს ვთქვი თუ არა ლოცვა იმ წამსვე გაჩერდა! ისე იყო, თითქოს ვიღაცამ სიზმრისას გამაღვიძაო...
მაშინ ვთქვი „ეს რა ჩავიდინე? ურჩობა გამოვიჩინე და ლოცვაც გაქრა!“
დავრწმუნდი იმაში, რომ მორჩილება ლოცვაზე დიდია.
გინდა რომ ლოცვა მოიპოვო?
გინდა რომ, როდესაც იტყვი სიტყვებს „უფალო იესო ქრისტე“ თვალებიდან უწყვეტი ცრემლები მოგდიოდეს?
გინდა რომ ანგელოზებრივი ცხოვრებით იცხოვრო?
„იკურთხოს“ და „კურთხეულია“ მორჩილება!
ლოცვა მორჩილებიდან იშვება და არა პირიქით, თითქოს მორჩლება იშვებოდეს ლოცვისგან.
მორჩილება შობს ლოცვას!
ლოცვა შობს ღვთისმეტყველებას და სხვა მრავალ სიკეთეს.
და სწორედ მაშინ მივხვდი რას გულისხმობდნენ წმინდა მამები, როდესაც ამბობდნენ: „სრულყოფილი სათნოება - მორჩილებაა!“
მორჩილება - ეს არის ქრისტეს მიბაძვა!"

Fr. Ephraim
We were three in the same house [small skete on Mount Athos] and Fr. Procopius, the diadochos, he was doing his daily manual labour. Wooden prosphora seals... They are used by the Fathers to prepare the church breads.
I was in the other room, and I was doing another manual labour. I put a pot (with water) on stove, a pot in which the seals are usually placed, the water must be warm, so that the seal soaks up water and softens. With the dry one you cannot work, cannot impress the letters ΙϹ ΧϹ ΝΙΚΑ [Jesus Christ Conquers] on the bread... And you put it in boiling water, it softens, and that's how you write.
I had another pan on the stove, in which I put some vegetables, I don't remember now exactly, it's been many years. Beans or chickpeas, I don't remember what I was cooking.
I was in the other room, and I was in the time of Prayer. I mean a Prayer in a state of grace...
Father Procopius tells me: "Father, bless, the fire turned off." I mean, the cooking fire. Forgive me for shouting, but I can't hear! That's why I use to shout and they shout on me too, this is how we do in our monastery. I can not hear anymore. With time, the hearing got worse...
I learned from experience that man can be in a state of grace for five minutes! The state of grace might be an hour! The state of grace might be two hours! The state of grace might be three hours! I never tried more than this.
Our Spiritual Father [Joseph the Hesychast] told us that man can be in a state of grace up to three hours!
-Father, when you mean by "in a state of grace"?
I mean the work of Grace. The work of grace... prayer filled with grace... so that your mind doesn't wander here and there... Because I know this from my experience...
I said to myself, "I am now in a prayer filled with grace, and I know from experience that it can last five, ten minutes, a quarter of an hour... I should enjoy now the grace [of the prayer] and when the prayer starts to get weak, and eventually stops, then I will go and resume the fire." That was it! The prayer stopped immediately! The prayer stopped like when someone wakes up from a dream...
I said, "What have I done now? I committed disobedience and I lost the prayer too!"
Then I became convinced out of experience that obedience is greater than prayer!
Do you want to acquire the Prayer?
Do you want that when you say the words: "Lord, Jesus Christ" tears begin to flow from your eyes?
Do you want to live an angelic life?
"Bless!" and "Let it be blessed!" Obedience!
Prayer is born from obedience!
It is not that obedience is born from prayer, no, not this way!
Obedience will give birth to prayer!
Prayer will give birth to theology and the others.
And then I understood what the Holy Fathers say: "The most perfect virtue is obedience!"
Obedience is the imitation of Christ!